عکاسی مستند«براسایـی» (معرفی)
من عکاسي مستند را به دليل نزديک شدن به زندگي ادم ها ونگاه کردن و بيان بي واسطه انها و تغييراتي که با اين عکس ها در قوانين منفعت طلبانه ي دولت ها داده مي شود وتغيير ديد درباره ي رفتار هاي غلط،دوست دارم.
از نظر من عکاسي مستند،فقط عکاسي از جنگ و بدبختي هاي مردم نيست. عکاسي مستند ديدن ادم ها ونشان دادن انهاست،نه قضاوت کردن در موردشان .با انها همراه شدن و نزديکي به انها براي فهميدن و بيان انچه وجود دارد.ولي يک محدوده و خط قرمز وجود دارد.وان هم شخصيت ادم ها است. عکاسي مستند يک زمينه است؛بينش صريح به دنياي اطراف.
من براساي را به عنوان عکاس مستند براي بررسي انتخاب کرده ام.او يک عکاس فرانسوي-مجارستاني الاصل است ،که در سال 1899در براساي در ايالت ترانسيلواني مجارستان متولد شده است او بعد از تحصيل نقاشي در بوداپست و برلين در سال 1923به پاريس رفت ومجذوب زندگي شبانه ي پاريسي شد.در شب ها به صورت بي هدف در پاريس پرسه مي زده و عکس مي گرفته است او در سال 1930به تشويق اندره کرتژاز اقشار محروم جامعه عکاسي کرد.هم چنين عکاسي از روسپيان،هم جنس بازان،عشاق،کار گران فاضلاب و دورگردان پاريس. و از دوربين وويتلندر(9*6 سانتي متر)روي سه پايه و در صورت کم بودن نور از فلاش استفاده مي کرده است.
کتاب پاريس در شب او در سال 1933در فرانسه منتشر شد.او براي عکاسي از مردم از شيوه ي غير مستقيم استفاده نمي کردو موضوعات از حضور او اگاهي کامل دلشته اند.به نوعي مشارکت در عمل عکاسي .به گفته ي خود او:
هنگامي که از کسي عکس مي گيرم ،دوست دارم سکون چهره ي او در حالي که در تنهايي درون خود فرو رفته است را بنمايانم .حرکت چهره همواره امري تصادفي است اما من پيوسته در جستجوي ان چيزي هستم که ثابت و دائمي است....
هيچ گاه خود را عکاس مطبوعات نمي شمرداز نظر او عکاسي مطبو عات بدون شرح تفسيري،نمي تواند استفاده شود(به تنهايي) او در سال 1938 براي هارپرز بازار کار مي کرد.عکاسي از چهره هاي سر شناس فرهنگي و عکس از هنرمندان در کارگاه هايشان.او 25 سال به گرد اوري مجموعه اي از نقوش ترسيم شده بر ديوار ها کرده است و در سال 1960 کتاب ديوار نگاره ها را که شامل 150 عکس سياه و سفيد است منتشر کرد.
تجزیه و تحلیل و نقد نمایشگاه های عکس توسط دانشجویان رشته عکاسی دانشگاه هنر اصفهان