محمد موحدنژاد-ورودی89

بدون در نظر گرفتن گزاره وفضایی که عکاس با اوردن گزاره برای مخاطب(من) ایجاد می کند،ده عکس تقریبا متفاوت از یکدیگر(از نظر فضایی که عکاسی صورت گرفته و المان های بصری تصویر) را میبینیم که البته در دو زمینه با یکدیگر اشتراک دارند.اول کادر مربع همه تصاویر،که به تنهایی دلیلی برای اینکه چند عکس را یک مجموعه خطاب کنیم نیست و مورد بعدی و تنها دلیلی که میتوان این ده عکس را یک مجموعه دانست،تم سرد و یاس آلود همه تصاویر است که همراه با حسی نوستالژیک (با قوت و ضعف در فریم های مختلف) نوعی یکپارچگی درده عکس را به بیننده القا میکند.بدون در نظر گرفتن گزاره دست مخاطب برای برداشت باز است و البته به نظر میرسد مخاطب به راحتی با اثار ارتباط برقرار نکند و دچار سردرگمی شود، دست کم یک برداشت کلی ازمجموعه به نظر سخت می رسد.ولی با در نظر گرفتن گزاره مخاطب مجبور به دیدن عکس ها در جهت دید خالق میشود و ذهن مشوش و به هم ریخته اش به سمت و سوی فکر عکاس متمرکز میشود،دنبال خاطره ها و نقاط مشترک حسی خودش با عکاس در قالبی که در گزاره امده می گردد،زندگی سرد و روزمرگی در زندگی،تجربه جنگ،تجربه از دست دادن یک عزیز ویا شنیدن یک خبر هولناک   و   و   و    به نظر میرسد عکاس بیش از انکه دنبال رسیدن به یک مجموعه زنجیر وار پی در پی بوده باشد به دنبال تلنگر زدن به مخاطب(در هر فریم به نوعی) و یادآوری خاطراتیست که سردی عکسها خبر از احتمال تکرار انها میدهد، ودر واقع این گزاره است که با تعریف فضای مورد نظر عکاس تا حدودی به عکسها انسجام داده و اجازه میدهد انها را مجموعه خطاب کنیم با این وجود به نظر میرسد که حد اقل سه فریم به سختی در این فضا میگنجند یا اصلا نمی گنجند (فریم 4 و 6 و 9) که ارتباط برقرار کردن با انها برای من سخت مینماید(در قالب این مجموعه).با توجه به پراکندگی فضا و مفهوم تصاویر بررسی جداگانه عکس ها به نظر صحیح نمیرسد و البته ارائه این ده فریم به عنوان مجموعه خود بر  این موضوع دلالت دارد.

میتوانست مجموعه با راتباط بیشتر بین تصاویر و نیز نکات ارتباطی بیشتر با مخاطب،قابل فهم تر باشد و یا گزاره با توضیح و تفسیر بیشتر فضایی که مخاطب در آن قرار می گیرد را محدود تر می کرد و فکر مخاطب متمرکز تر میشد.اگر القای حس سردی و نا امیدی حاصل از تجربه ها و خاطرات تلخ پی در پی برای یک نسل،هدف عکاس بوده باشد،به نظر میرسد تا حد زیادی(گزاره+عکس ها)به منظور خود رسیده ولی همچنان نمیتوانم سردرگمی حاصل از دیدن برخی از تصاویررا نادیده بگیرم.


لینک عکس های مجموعه "دومینو" :

http://silkroadartgallery.com/?ali-and-ramyar