باشگاه نقد عکس دانشگاه هنر اصفهان

نسرین امیری-ورودی 89

دومینو عنوان نمایشگاهی است از علی ناجیان و رامیار منوچهرزاده شامل ده عکس مربع در گالری راه ابریشم.

هنگام ورود به نمایشگاه و خواندن بیانیه در پایان به این جمله برخوردم"تجربه ی جنگ ،تجربه ی هردوی ما بود،تجربه ی همه ی ماست"

در فاصله ی چند ثانیه ای بعد از خواندن بیانیه و شروع دیدن عکس ها با خود فکر کردم حتما قرار است تصاویری از خرابی ها، جانبازان، شهیدان و یا هر چیزی که تا کنون از تجربه ی جنگ نشانمان دادند را ببینم.

و هنگامی که عکس ها را دیدم احساس کردم منی که زمان جنگ متولد نشده بودم و هرگز تجربه ای از آن نداشتم اکنون با دیدن این مجموعه جنگ را کاملا لمس کردم.

زیرا خبری از توپ و تانک و خرابه ها نیست،زندگی روزمره ی همه ی ماست که ردپایی از جنگ را درآن می بینیم.

دومینو روایتی متفاوت از جنگ است.شاید اگر عکسی مستند از انفجار مین را میدیدم همیشه خود را مقابل اثر احساس می کردم ولی در بیشتر عکس های این مجموعه من خودم را درون قاب ها جای دادم و دیگر مخاطب جنگ نبودم بلکه درون جنگ بودم که بنظرم این بارزترین ویژگی این مجموعه است.

در چند نمونه از عکس ها نشانی از جنگ نیست و می توانست هر اتفاق دیگری باشد مثلا در عکسی که دو نفر عقب یک ماشین وانت قرار دارند و یا در عکسی که زن جوانی در مقابل یک پیرمرد ایستاه در محیطی شبیه بایگانی یا کتابخانه و در عین حال در جایی دیگر جنگ را کاملا آشکار تصویر کرده اند.

برای مثال عکس جسدی که فردی مقابل آن ایستاده و هویت آن نامعلوم است ،شاید همین مسئله گم بودن هویت آن را به یکی از تاثیرگذارترین عکس های مجموعه تبدیل کرده است.

اینکه عکاس منِ مخاطب را وادار می کند برای جسد در ذهن خود هویت بسازم که ناخودآگاه نزدیکان و عزیزان من جای هویت آن را می گیرند که همین نکته قابل لمس ترین و عینی ترین تجربه ی من از جنگ است.