باشگاه نقد عکس دانشگاه هنر اصفهان

مریم موسوی- ورودی89

اشیا غریبند

سیکوئنس های دوئین مایکلز بسیار ساده و از نظر بیانی قوی هستند، آنها روایتی چندخطی دارند که با ساده ترین شکل ممکن به نمایش درآمدند و در عین حال هیچ کدامشان داستان واقعی و روزمره زندگی نیستند.

مجموعه اشیا غریبند یکی از متفاوت ترین مجموعه های مایکلز ایت، در راقع روایتی ندارد و نقطه اشتراک عکسها این است که جزئی از عکس قبل از خود هستند و با نگاهی کلی تر می توان گفت همه ای 9 عکس مجموعه در واقع یک هستند که با تغییر زاویه دید دوربین و فاصله سوژه تا دوربین ما را به اشتباه می اندازد.

توصیف کردن این مجموعه بسیار سخت و حتی میتوانم بگویم ناممکن است؛ زیرا هر عکس واقعیت وجودی عکس قبل از خود را از بین میبرد و در نهایت متوجه نمیشویم کدام عکس میتواند وجودی خارجی داشته باشد و تنها میتوان به همین نکات بسنده کرد که مجموعه شامل 9 عکس سیاه سفید و آنکه من میبینم 6در9 است.

مایکلز قصد دارد بگوید انسانها چیزی را میبینند و درک میکنند که با دانسته های قبلیشان هماهنگ باشد و به همین خاطر است که به راحتی گول می خورند؛ ما گول میخوریم و با دیدن عکسهای بعد متوجه میشویم در یک بازی توالی تصاویر تودرتو قرار گرفتیم زیرا میفهمیم همه چیز همان عکس اول بوده است. این روایت هیچ نقطه آغاز و پایانی ندارد و هر کدام از عکس ها می تواند اولین عکس باشد و چرخه این مجموعه مدام بچرخد و در نهایت سر جای اولش برگدد.

نمیدانم اسمش را شوکه شدن بگذارم درست است یا نه؛ اما این مجموعه یک شوک ناگهانی بر بیننده وارد میکند.